Færslur febrúarmánaðar 2007

Gallaðir kostir.

Mánudagur, 19. febrúar 2007

Kostir og gallar

Nefndu eins marga kosti og galla sem þú finnur hjá þér á 15 sekúndum. Má skrifa eða hugsa.
Hve stór hluti ætli hafi verið kostir? Efast ekki um að stór hluti þeirra sem hlaupa í gegnum þetta tíundi ókosti en hiki við kosti. Æ og æ, það er svo erfitt að finna kostina. Eða hvað?

Er það virkilega svo erfitt? Hvað er svona erfitt við það? Hvers vegna erum mörg hver okkar svona assgoti dugleg við að finna gallana en það gýs reykur úr eyrum af áreynslu við að finna kosti?

Ástæða númer eitt: Það er ekki kúl að telja upp kosti, betra að segjast vera öglí og snappa smá samúð í stað þess að segjast vera kjútí og sjá á öðrum “svipinn”
Það kannast allir við “svipinn”, þennan svip sem segir OMG skobarasta, jídúddamía skobarasta.

Ástæða númer tvö: Og aftur snýst þetta um að tapa ekki kúlinu. Hver vill vera talin hrokafullur? Það þykir hrokafullt að hafa gott álit á sér, enn of aftur dúddamía skobarasta

Ástæða númer þrjú: Enn og aftur snýst þetta um að tapa ekki kúlinu.  Við getum ekki verið sjálfselsk eða sjálfhverf!! Það gengur ekki, það er sko ekki kúl. Gott fólk tíundar kosti annara og pakkar sínum niður í pappakassa á meðan.

Ástæða númer fjögur: Við töpum kúlinu því það er svo hallærislegt að sveifla kostum. Vinsælasti frasinn við upptalningu kosta er “það hafa sko allir galla”, það er nebbla ógissla hallærislegt að tala um kost og þylja svo ekki upp með hraði a.m.k þrjá galla á móti.

Endilega veifum göllum einu sinni á dag (annað er þreytandi), höldum kostunum fyrir okkur sjálf og við sleppum við að fá …. “svipinn” (sagt með dimmri röddu)

Ef þú vilt fá yfirmáta”svipinn” þá segistu vera með flottar tær. Það er ókúl að segjast vera með flottar tær, allir vita það. Tær eru ljótar, punktur. Nema mínar tær, þær eru fagrar.

Biribimm biribamm.

Karlmaður til sölu!!!!!!!!!!

Sunnudagur, 4. febrúar 2007

Stelpur, mæli með því að þið kíkið á þennan, Remax er með hann til sölu. Ætti að duga að ganga Tröllateiginn og líta upp í glugga, skiltið fer varla framhjá nokkrum. Ég er ekkert að ljúga, það stendur stórum stöfum á skiltinu Til sölu, Bjarni manekkihversson og dágóð mynd af honum.

Ég ákvað nú um mánaðarmótin að spandera pening í hárvörur sem áttu að gera hár mitt fínt og gott. Simply straight heillaði mig þar sem ég er með úfið hár og æ bara eitthvað svo asnalegt og út í loftið og ekkikrullaðekkislétt heldur bara….. mikið um sig en ekki þannig að það líti vel út.

Sveipir hreiðra um sig hér og þar og jafnvel meistari í hársléttingum á alvöru stofu kvartaði undan að það væri ómögulegt að slétta það.

Ég makaði þessu duglega í hárið og söng “sléttum hár sléttum hár úfið hverfur slétt og fallegt bla bla bla. Eftir sturtu leyfði ég því að þorna og hreyfði ekkert við því, ekkert að vefja því upp á puttana, naga það, troða því bakvið eyrun, klessa það með því að liggja það… sat bara eins og prinsessa og beið.

Hef ekki séð hárið á mér svona úfið og krullað síðan ég var krakki. Mæli hiklaust með þessu, þetta greinilega þrælvirkar. Nema næst ég prófi kannski sjampóið sem er sérstaklega gert fyrir krullað hár.

Held mig sem sé bara við taglið á næstunni. Sérstaklega eftir komment frá skólasystrum mínum sem vanalega liggja ekki á skoðunum sínum þegar þeim finnst breytingar flottar, vá flott þetta eða hitt og hitt og þetta. Við mig var sagt þegar ég ákvað að vera með slegið og ósléttað hár:   vá…. *hik* …. ööö… rosalega hefur hárið á þér síkkað!!!

Biribimm biribamm.