Færslur nóvembermánaðar 2009

Þjófar að nóttu

Sunnudagur, 29. nóvember 2009

Þegar ég vaknaði í morgun þá starði ég lengi á gólfið. Mig minnti endilega að ég hafi farið úr náttbuxunum og sokkunum og skilið það eftir á gólfinu.  Ég starði og starði á gólfið og klóraði mér í hausnum. Álpaðist ég svo inn á bað, rótaði þar í fatakörfunni og dragnaðist síðan aftur inn í stofu til að halda áfram að klóra mér í hausnum. Mér varð litið inn í svefnherbergi og sá þá að búið var að stela buxunum og sokkunum mínum. Hvolparnir fóru á stjá í nótt og rændu öllu sem þeir gátu borið

En mikið rosalega er gaman að sjá fjóra litla hvolpa koma hlaupandi fagnandi á móti sér. Sá  fimmti er ekki eins brattur, hann heldur sig mest til hlés. Þannig að ég varð ekkert rosalega reið yfir þjófnaðinum, ég bráðnaði bara.

En bara dæs hvað það er erfitt að vera með stórann hvolp í lítilli íbúð. Boli er búinn að vera hér í viku og Lady og hvolparnir komu aftur í gær. Ég er tröttur og strekktur!! Ég er ægilega bundin þessum kvikindum þar sem það er bannað að vera með hunda hér og þeir gelta ef ég fer út án þeirra. Ég var að fá mér drykk úr safapressunni, valdi einn af handahófi. Síðan las ég við hverju þessi drykkur er -  streitu.

Biribimm biribamm.

023.JPG

Einn hvolpanna
018.JPG

Boli litli
009.JPG
Loppan á Bola litla

008.JPG

Litla sæta Lady

Kúkur og piss

Þriðjudagur, 24. nóvember 2009

Ég tók að mér það verkefni að gæta 7 hunda um helgina. Lady, Silky terrier tík með hvolpana sína fimm og Bola, stálpaðan franskan mastiff hvolp. Bara gaman - að ég hélt. Ekki það að þetta hafi gengið eitthvað illa, alls ekki. Hundarnir eru allir vel stilltir, nema sá er gallinn á tíkinni að hún geltir þegar andað er fyrir utan íbúðina - litli varðhundurinn.

Hundarnir mættu hér á laugardaginn og var allt með ró og spekt þrátt fyrir fjöldann. Af og til yfir daginn steig ég í hlandpoll eða þefaði uppi skítahlussur á gólfinu. Sæti litli Boli ekki alveg farinn að átta sig á að það ætti að gera þarfir sína úti.

Ég lagðist til svefns ánægð með að hafa svona góðan félagsskap. Ég var rétt sofnuð þegar ég hrökk upp við háværar drunur. Ég var smástund að átta mig á hvaða læti þetta voru, þetta var víst hann sæti litli Boli að hrjóta. Ég vandist þessum óhljóðum fljótlega en hrökk upp stuttu seinna við önnur óhljóð - væl í fimm litlum hvolpum og urrandi móður þeirra. Lady var alls ekki hress með að ormarnir væru að heimta spena um hánótt og því stakk hún af og lagðist til svefns hjá mér. Mínútu seinna var víst kominn dagur og kominn tími að að hleypa hundunum út að pissa.

Ansi reglulega fór ég út með sitthvorn hundinn, annaðhvort út að pissa eða í göngutúr því þessum ljúflingum semur ekkert ægilega vel. Boli litli bítur í ólina hennar Lady og rígheldur og Lady rýkur til og gjammar í hvers skipti sem hún sér fólk. Óhætt að segja að ég hafi fengið nóg af frísku lofti.

Lady mín meig að sjálfsögðu úti eins og hefðarhundi sæmir en Boli hélt áfram að gera þarfir sínar inni. Ég googlaði “housebraking puppy” og komst að því að hvolpar þurfa að fara oft oft út. Ég vissi að kvikindið þyrfti að míga svo ég fór  með hann út á fimm mínútna fresti bara til þess eins að horfa upp á helvítið míga á gólfið hjá mér.

Ráð nr 2 í “housebraking puppy” var að hvolpar migu þar sem hlandilmur væri og því ráð að beina þeim að stað þar sem hundur hafði migið. Handklæðið sem ég notaði til að þurrka upp hland var sett út og Boli fékk að þefa. Snilldin ein var þetta ráð því Boli var ekki lengi að spræna við þennan dásamlega ilm. Vandamálið leyst!

Mér fannst ég finna skítafýlu þegar ég lagðist til svefns næstu nótt. það gat samt bara ekki verið því Boli var löngu lagstur til náða. Ég hummaði þetta af mér og lá andvaka við hrotur, væl og urr. Nefið á mér var samt ekkert að ljúga, Lady var ekkert að væla í mér að gamni kvöldið áður!! Andsk…

Fljótlega kom í ljós að helvítið hann Boli var ekkert orðinn húsvanur - enn mígur hann og skítur þar sem honum lystir. Herbergi dótlunnar var einnig útmigið eftir litlu hvolpana,

Ekki nóg með að síðust daga hefur verið megn hland- og skítafýla hér inni heldur þurfti móðir mín að vera svo góð að gefa mér vinabrauð þ.e.a.s. deig sem gerjast í poka í poka í 10 daga - þ.e.a.s. súr gerlykt ofan á allt saman.

Biribimm biribamm.